Ne olmak istiyorsun?

Genelde yazımı yazdıktan sonra başlık koyarım veya editörümüzden isterim. O da, "İyi alıştın başlıksız yazmaya" diye dalga geçer. Fatih bak bu sefer başlık üzerine yazıyorum.

Ne olmak istiyorsun? Bu soru ilkokula başlamadan sorulur daha sonra ilkokulda tekrar sorulur, lise arada kaynar ama lise son gibi üniversiteye girmeden yine sorulur.

Sorulması da gerekiyor zaten. Sorun o değil asıl sorun bir noktadan sonra bu sorunun ortadan kaybolması. Üniversiteden sonra kaybolur bu soru. Annen baban sormaz, arkadaşların sormaz, öğretmenlerin sormaz. Bir anda soru ortadan kaybolur. Belli bir yaşa geldikten sonra çevrenizdekiler bu soruyu sormazlar.

Bu seviyeden sonra kendi kendinize sormanız gerekiyor. Ne olmak istiyorum?

İşini oturtmuş belli bir şirkette veya kamuda çalışıyor olabilirsin. Bir evlenmiş ve bir aile kurmuş olabilirsin. Hayatında bir düzen oturtmuş olabilirsin ama bu soruyu sormayı bıraktığın yerde hayattan bir beklentin kalmıyor. Bir amacın bir hedefin olmadığında içine düştüğün durumu bile fark edemiyorsun. Çoğu kişinin, “Hayatımda her şey yolunda ama mutlu değilim bilmiyorum. Hayatımda yolunda gitmeyen bir şey yok kötü olan bir şeyde yok ama mutlu değilim bir boşluk var” dediği o boşluk bu soru işte.

İnsan sabit duramaz. Hiçbir şey yapmasak bile nefes alıp verirken hareket ederiz.

Daha önce yazdığım bir yazımda bahsetmiştim; Rezonans Kanunu kitabında belirli bir yaştan sonra insanların ne olmak istediklerini veya nasıl bir yaşam sürmek istediklerini düşünmediğini söylüyordu. Bir süreden sonra hayal etmeyi bırakıyordu insan. Yani geleceğe dair bir beklentilerinin kalmaması çok üzücü…

Sonuç olarak; hiçbir zaman beklentisiz yaşamayın, ne olmak istediğinize dair hep bir hayaliniz olsun. İşini bulmuş, dünyayı gezmiş, evlenmiş, çocuğun olmuş, evin araban olmuş olsun bunların hepsinden sonra yine sor kendine "Ne olmak istiyorum" diye.

Hep bir sonraki hedefin olsun.

Boşlukta mutlu olamazsın.