Aynalar ve Yansımalar

Size başlangıç ve sonun aynı nokta olduğunu söylesem? Evet, oldukça karışık ama bir o kadar da herkesleşen bir durumdan bahsetmek istiyorum. Sürekli yaşanan döngüler, kader çıkmazı ve aslında bunların temellendiği o toprak parçası…

Zihin neye alışırsa onu yaşıyor. Kendine neyi layık görürsen onu çekiyor ve yaşıyorsun. Aslında buradaki önemli ve kabul edilmesi gereken noktalar şu; ne kadar farkındasın? Kendi niyetinden ve zihnine attığın bu düğümlerin hayatın üzerindeki etkilerinden.

Zihin düğümü çözüldüğünde evrensel yasalar devreye girer. Hayatta karşımıza çıkan her olay aslında alınması gereken bir derstir. Bu olaylar kişilerden bağımsız herkesin bilinç akışına göre şekillenen öğretmenlerdir. Çünkü dost ya da düşman olarak bakmaktan ziyade bunlar bizlerin aynasıdır.

Bu aynalardan öğrenmemiz gereken dersler kişinin kendilerine, hayat kurallarına göre değişir. Bazıları bize sabrı öğretmek için var olmuştur. Bazıları hakkımızı savunmamızı bazen de başkalarının haklarını savunmayı öğretirler bizlere. Kimisi kendimize saygı duymamız için kimisi de sınırları yeniden koyabilmemiz için varlardır. Bu öğretilerden gerekli dersler alınmadığı sürece sürekli aynı aynalara bakmak kaçınılmaz ama gerçek bir olaydır.

Bir düşünün en son ne zaman “neden hep aynı şeyler benim başıma geliyor?”, “nerede hata yapıyorum da sürekli aynı sorunları yaşıyorum?” dediniz?

Kimi zaman bu sorunun tamamen ortadan kaldıracak o gerçeğin çok yakınına geliriz fakat fark etmeyiz.

Sürekli bu döngüleri yaşayan insanlar için unutulmaması gereken asıl nokta, “neden bu benim başıma geldi” demek yerine “bu durum bende neyi ortaya çıkarmak, neyi değiştirmek için var? Ben neyi öğrenmeliyim?” olmalıdır. İşte bu sorunun açısını değiştirdiğimizde hayat döngülerimizde, değişimlerde kaçınılmaz olur.

Burada bir noktaya da değinmeden edemeyeceğim aslında konunun bağlanması gereken yer iyi niyet noktası...

İnsan kimi zaman kendini “iyi” olarak nitelendirdiğinde “benim kimseye bir zararım yok” diye düşünebilir. Fakat sürece baktığında birini küçümsemiş, kıskanmış, kötü niyetler beslemiş olabilir. İlişkisel anlamda düşündüğümüzde seninle bir hayat kurmadı diye karşındaki kişinin acı çekmesini istemek(?) safi kötülüktür.

Arkadaşlık, sosyal çevre anlamında baktığımızda seninle eskisi kadar iyi anlaşamıyorlar ve vakit geçirmiyorlarsa onlar için art niyetler filizlendirmen de aynı kötülük örneğidir.

İçinden kötülüğü ve art niyetleri atmadığın sürece o aynaya her seferinde öfkeyle, kıskançlıkla bakmaya devam eder bulacaksın kendini. Ve süreçlerin hep aynı kısır döngüde gidecek.

“Dünya benim etrafımda dönmüyor, ben merkezde değilim” demeyeceksin.

Evet, senin dünyan senin etrafında dönüyor ve sen dünyanın merkezisin. Sen bakış açını değiştirdiğin sürece hayat akışı senin isteklerin üzerinden akmaya devam edecek.

Kalbinden geçenlere kulak ver bakalım ne kadar iyi niyetlisin?