Hayvansal içgüdü

Şu an yeni okuduğum kitap Peter A. Levine'in 'Kaplanı Uyandırmak' adlı kitabı. Peter Levine, travmalar ve travmaların insan bedenindeki etkisi üzerine çalışmış psikolog ve biyofizikçi. Bu kitap 1997 yılında yayınlanmış...

Günümüzde travmaların hasarı üzerine yüzlerce belki binlerce veya daha fazla araştırma yapılmış ve üzerine kitaplar yazılmıştır. Levine’i diğer doktorlardan ayıran farkı insanları tedavi ederken hayvani içgüdülerini uyandırarak hastalarını kendi travma ataklarından kurtarıyor olması.

Hayvanların da travma yaşadıklarını biliyor muydunuz? Hayvanların büyük bir tehdit algıladıklarında savaş, kaç veya don tepkileri bizlere ilk insanlardan mağarada yaşayan ilkel insanlardan aktarılan hayvani içgüdülerimiz olarak bizimle geldi.

Levine, bilinçaltımızda kayıtlı bu ilkel güdülerimizi açığa çıkararak yaşadığımız travmaları atlatabildiğimizi söylüyor. Bunu da hastalarında yaşadıkları ile açıklıyor. En önemlisi insanın dışarıdan bir etki ile değil içindeki bir güdü ile kendi kendini iyileştirebileceğini görüyoruz.

Henüz kitabı bitirmedim.

Bir de kitapta şaşırdığım diğer konu; bu hayatta çoğu insanın normal sayabileceği olaylardan etkilenerek travma oluşturmuş olan insanların da var olması. Örnek verirsem, çocukken salıncaktan düşen birinin ilerleyen yaşlarında arabaya veya hareket eden herhangi bir araca bindiğinde mide bulantısı yaşıyor olması. Oysaki hepimiz salıncaktan düşmüşüzdür. Travmalar bu kadar küçük olaylardan bile meydana gelebiliyormuş. Yani insanların yarıdan fazlası belki de farkında olmadan sırtlarında travmaları ile hayata devam ediyor.

Travmatize olmamış insan sayısı çok az.

Hayvani iç güdülerimizin en zor sıkışmış anımızda bizi kurtarabilecek olması ile en küçük şeylerde bile travma yaşayabilecek kadar da zayıf olmamızı da kaldıramıyorum o da ayrı.