Fırat Yılmaz Çakıroğlu’nu anmak
Baştan söyleyeyim; bu kez mevzuyu çok da uzatmayacağım. Sizin düşünmeniz için birkaç soru soracağım, değerlendirmenizi ister kendinize saklarsınız, isterseniz benimle paylaşırsınız ya da görmezden gelirsiniz. Paşa gönlünüz bilir…
Konya Akşehir doğumlu, Ege Üniversitesi Tarih Bölümü öğrencisi Fırat Yılmaz Çakıroğlu’nun PKK’lı teröristlerce şehit edilmesinin yıl dönümüydü.
Tamamen aynı görüşe sahip olmasak da kendisi iyi bir kişiliğe ve karaktere sahipti. Onu unutmayacağız, her zaman rahmetle anacağız.
Akşehir doğumlu olması nedeniyle gerek Konya’da gerekse Akşehir’de isminin daha fazla ‘yaşatılması’ gerektiğini düşünüyorum, bu vesileyle bir kez daha belirtmiş olayım…
Dün onun yaşamını yitirmesinin yıl dönümü olması dolayısıyla paylaşılan anma mesajlarına baktım. Bir de mesaj paylaşanlara baktım. Bazılarını görünce “Bunlar aklımızla dalga mı geçiyor” diye sordum kendime. “Bunların yaptığı en hafif ifadeyle pişkinlik” diye düşündüm.
“Her şeyi kolay ve çabuk unutan bir millet” olduğumuz düşüncesine kapılıp, buna güvenenler var da herkes hemen unutmuyor işte. Zamanla her şey değişir, unutulur gibi düşünülse de unutmayan, unutturmayan birileri var…
Sadece soruyorum:
Fırat’ın yaşamını yitirdiği dönemki gündemle, şimdiki gündem arasında ne gibi bir benzerlik var?
Fırat neden can verdi? Sorumlu kim, kimler? Kimin, kimlerin ihmali var?
Tüm bu soruları tek tek cevaplayabilir, detaylarına girebilir, görüşlerimi paylaşabilirim. Ben sizin düşünmenizi, hatırlamanızı istiyorum. Bence Fırat bunu hak ediyor…
Hatırlayamıyorsanız, o dönem yayınlanan haberlere bir bakın. Arşivlere bir göz gezdirin. Hafızanızı tazeleyin. Fırat’ı, neden can verdiğini hatırlayın.
Şu kadarını söyleyeyim; “Üniversitelerde terörist istemiyoruz” dediğimiz günlerde gelmişti Fırat’ın şehadet haberi…
O zamanlar da söylemiştik, “Müneccim olmaya gerek yok, bakın kötü olacak bu işin sonu” diye, şimdi de aynısını söylüyoruz, “Siz bizim hesabımızı anlamıyorsunuz. Hesabımız derin, sizin aklınız ermez” diyorlar.
Hesapları bizi nereye götürecek, bakalım. Sonumuz hayır olsun.
Onu unutmadık, unutmayacağız…
Esenlikler…
