Mazot ibresi 80 liraya doğru amansızca tırmanırken, piyasalardaki o ince maliyet hesabı tamamen koptu. Nisan 2026 itibarıyla Türkiye'nin dört bir yanında, ticaretin en temel unsuru olan öngörülebilirlik sıfırlanmış durumda. Eskiden aylık, hatta yıllık yapılan anlaşmalar artık bir masal. Lojistik ve taşımacılık sektörü başta olmak üzere tüm esnaf, hızla değişen yakıt maliyetleri yüzünden ayakta kalabilmek için "günlük" ve hatta "saatlik" fiyatlandırma modeline geçiş yaptı.
Bir hafta sonrasına ev taşıma randevusu almak veya şehirler arası ürün sevkiyatı için sabit bir bilet kesmek artık imkânsız. Telefonun ucundaki nakliyecinin kurduğu cümle hep aynı: “Bugünün fiyatı bu ama haftaya ne olur, mazot ne kadar yazar bilemem.”
Bu yangın sadece dev TIR'ları veya uluslararası lojistik firmalarını yakmıyor. Evimize sipariş getiren motorlu kuryeden, sokağımızdaki sucuya ve tüpçüye kadar herkes aynı çıkmazın içinde.
Özellikle hazır beton gibi anlık nakliyenin hayati olduğu inşaat sektöründe, firmalar döküm yapılacağı günkü pompa fiyatını baz alarak fatura kesmeye başladı. İşin gıda tarafındaki yansıması ise çok daha acımasız. Antalya'dan yükünü alıp Ankara'ya, Sincan Haline doğru yola çıkan bir meyve-sebze kamyonunun maliyeti, otoyol gişeleri ve yol boyu alınan yakıtlarla sürekli katlanıyor. Ürün daha başkente ulaşmadan, sırf yoldaki maliyet artışları yüzünden etiket fiyatı değişiyor.
Gelelim milyonlarca aileyi doğrudan ilgilendiren o en hassas noktaya. Okullar açılırken eylül ayında binbir hesapla, sabit sözleşmelerle anlaşılan okul servisi ücretleri çoktan eridi bitti. Servis işletmecileri, mazotun bu seviyelere geleceğini öngöremediklerini belirterek resmen kontak kapatma noktasına geldiklerini feryat ediyor. Yıl başında belirlenen tarifelerin geçersiz kaldığını savunan şoförler, artan maliyetler karşısında velilerden ek ücret talep etmeye hazırlanıyor. Yakın zamanda birçok velinin telefonuna servis firmalarından gelecek o "maliyet güncellemesi" mesajlarına hazırlıklı olmakta fayda var.
İşin asıl ürkütücü boyutu ise kamu hizmetlerinde gizli. Polatlı'dan Mamak'a, Yenimahalle'den Altındağ'a kadar devasa coğrafyalara hizmet götürmek zorunda olan belediyelerin bütçeleri, çöp kamyonlarının ve temizlik araçlarının o korkunç yakıt tüketimi karşısında resmen eriyor.
Toplumsal sağlığın ve düzenin belkemiği olan bu temel belediyecilik hizmetlerinde giderler öylesine kontrol edilemez bir noktaya ulaştı ki, mevcut yıllık bütçelerin yılı tamamlaması imkânsız görünüyor. Yerel yönetim uzmanları son derece net uyarıyor: Belediyelerin sırtındaki bu devasa akaryakıt kamburu, önümüzdeki süreçte vatandaşın kapısını yeni yerel vergiler, katı atık bedellerinde artışlar veya ek harçlar olarak çalmak zorunda kalacak.
Artık piyasada dün dündür, bugün bugündür mantığı işliyor. Akaryakıttaki bu baş döndürücü dalgalanma durulmadıkça, "anlık fiyatlama" virüsü tüm sektörleri saracak ve vatandaş cebindeki paranın alım gücünü sabah başka, akşam bambaşka hissedecek.
