Çalışma hayatında birden fazla sosyal güvenlik statüsünde hizmeti bulunan ve ilk sigortalılığı 1 Ekim 2008’den önce başlayan kişilerde, hangi statüden emekli olunacağı belirlenirken son yedi yıllık fiilî hizmet süresindeki prim dağılımı önem taşıyor. 2.520 günlük bu dönemde hizmeti daha fazla olan statünün mevzuatına göre aylık bağlanıyor; hizmet süreleri eşitse son hizmetin geçtiği statü esas alınıyor.Uygulamada “son 3,5 yıl” denilen dönem 1.260 gündür. Bir statüde en az 1.261 gün hizmet bulunması, son 2.520 günün yarısından fazlasının o statüde geçtiğini gösterir. Bu hesap, birden fazla statüde hizmeti olan herkes için değil, ilgili mevzuat kapsamındaki sigortalılar için önem taşır.
Son 2.520 gün hesabı öncelikle kişinin hangi sigortalılık statüsünden emekli olacağını belirler. Bu nedenle “son 3,5 yılda doğru statüde çalışmak emekli aylığını ikiye katlar” şeklinde kesin bir sonuç çıkarılamaz.
Emekli aylığının tutarı; sigortalılık dönemlerine, prime esas kazançlara ve o dönemlerde geçerli aylık bağlama kurallarına göre hesaplanır. 2000 öncesi, 2000–2008 arası ve 2008 sonrası hizmetlerin aylık hesabında farklı kurallar bulunduğundan, tüm çalışma hayatı için tek bir oran üzerinden basit hesap yapmak yanıltıcı olabilir.
İlk kez 1 Ekim 2008 ve sonrasında sigortalı olanlarda, birden fazla statüde çalışma bulunması halinde genel olarak çalışma hayatı boyunca en fazla hizmetin geçtiği statü dikkate alınıyor. Dolayısıyla son yedi yıl kuralı, bu kişiler için aynı şekilde uygulanmıyor.
Emeklilik için gereken prim gün sayısı da sigortalının ilk işe giriş tarihi, statüsü ve tabi olduğu geçiş hükümlerine göre değişebiliyor. Bu nedenle SSK için her durumda 7.200, Bağ-Kur için her durumda 9.000 gün aranıyor demek doğru değil.
Emeklilik başvurusu öncesinde yalnızca toplam prim gününe değil, hizmetlerin hangi statülerde ve hangi tarihlerde geçtiğine de bakılmalı. Özellikle farklı statüler arasında geçiş yapanların son hizmet dökümünü kontrol etmesi, yanlış statüden başvuru riskini azaltabilir.
